|
WK Voor wielrennende bakkers,
Zondag morgen om stipt zes uur rijden we aan naar Nadrin.
Dat ligt in de Belgische Ardenne. Na een
rit van dik 2 uur komen we aan in Nadrin.
Het is maar een klein plaatsje, maar het hele dorp is afgezet voor de
ronde. Ook zijn er veel vrijwilligers op
de been. Alles is netjes afgezet en de politie regelt het verkeer.
Het gaat wel een lange dag worden want ik moet pas om twee
uur fietsen en de inschrijving was tot negen uur. Het jammere is dat het weer
ook niet helemaal mee werkt. Het is afwisselend regen en zon.
Nadat ik andere klasse heb gekeken ga ik zelf ook een keer
de ronde rijden. Om te kijken wat me te wachten staat. Direct na de start
krijgen we een klim van ongeveer drie kilometer. Wel met een stukje vlak er in.
Daarna is het vlak met af en toe een klim er in. Dan is het een lange, brede
afdaling met op het eind een klim met een 180 graden bocht. Dan een stuk vlak
naar een smalle afdaling met veel bochten. Ook daar op het eind zit weer een
steile klim van een paar honderd meter. Dan is het een bocht naar links en dan
zitten we op het laatste rechte stuk naar de finish. Al met al is het een zwaar
rondje van iets meer dan zeven kilometer. En zeker als je het tien keer moet
fietsen .
Nadat we de dag een beetje zijn doorgekomen kan ik dan
eindelijk om kwart voor drie starten. We starten met twee verschillende
groepen. Tot dertig jaar en dertig tot veertig jaar.
Nadat we wat rondjes “rustig” hebben gereden zijn er toch al
wat mensen die niet meer kunnen volgen. Maar ook de andere nederlanders zijn al
gelost dus zit ik alleen. Uiteindelijk zitten we met een groep van een man of
twaalf, met zes belgen en een zwitser,
twee duitsers, pool, fransman en ik. Nadat er verschillende mensen het proberen
blijven we toch lang bij elkaar. Maar na een rondje of zeven begint de klim
toch wel te tellen. Als er hard word door gereden kan ik telkens net met de
beste boven komen. Maar moet dan wel hestellen op het vlakke. Twee rondjes voor
het einde rijdt er een duitser weg maar dat is er een die in de andere groep
zit. Dus hoef ik er niet achteraan en kan hem laten rijden. Dan word ik wel
aangesproken door de fransman om er achter aan te gaan. Maar maak hem duidelijk
dat ik niet hoef en dus niet ga rijden. Maar hij begrijpt me niet of wil me
niet begrijpen en reageert nogal boos. Maar ja, ik denk, ik zie jou toch nooit
meer dus hoef ook geen vriendjes te worden met jou.
Als in de achtste ronde de fransman dan weg rijdt, gaan we
er wel achteraan. Het kost me alle moeite om bij te blijven maar uiteindelijk
pakken we hem toch terug en gaan we de laatste ronde in. Alles blijft bij
elkaar op de lange klim. Iedereen zit er een beetje door heen. Zelfs op de
lange brede afdaling wordt er niet heel hard meer gereden. Op de laatste smalle
afdaling ga ik op kop om er voor te zorgen dat ik het niet in de afdaling
voorbij wordt gereden. Maar als het omhoog gaat zitten we met zijn drieeen nog
langs elkaar. Als we afdraaien op het laatste rechte stuk, zetten we tegelijk
aan maar ik moet meteen stoppen. De kramp schiet in mijn benen en op plaatsen
waar ik niet wist dat daar ook kramp kon komen.
De belg wint het net voor de fransman en ik kom als derde over de
finish.
Tevreden maar jammer dat ik de sprint niet helemaal mee kon
doen. Had die laatste vijf honderd meter nog wel mee willen doen.
Nadat ik wat heb uitgefietst is het dan tijd voor het
podium. Het gaat er wel mooi aan toe. Heel officieel en de winnaar krijgt zelfs
zijn gewicht in chocolade. Als alles achter
de rug is, is het weer tijd om naar huis te gaan. Met een file onderweg zijn we
pas laat thuis maar niets kan mijn dag meer kapot maken. 3e worden op een wk is wel gaaf.
Als is het maar een wk voor bakkers, voor mij telt die toch.
Nu kunnen we ons weer opmaken voor het Nk volgend jaar.
Groetjes Corno
|
Laatste Wijzigingen 
